"Maryja sama wybiera czas i miejsce, by objawić swą obecność,
przyjść z pomocą ludziom, dać łaskę przemiany życia."

Ks. Kardynał Stefan Wyszyński

/ autor / 2/7/2004;19:09.49 

Pani Makowska w złotej koronie,
Tobie ją Papież włożył na skronie,
Naszej świątyni jesteś ozdobą,
Nieba i ziemi Tyś jest Królową.
poezja miejscowa - autor Małgorzata Strojek-Madej


Łaskami słynący Obraz Matki Bożej Makowskiej Opiekunki i Królowej Rodzin,
ukoronowany przez Ojca Świętego Jana Pawła II
na Krakowskich Błoniach w dniu 10 czerwca 1979 r.,
w czasie pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny



OPIS OBRAZU MATKI BOŻEJ MAKOWSKIEJ OPIEKUNKI I KRÓLOWEJ RODZIN
Wymiary obrazu: 134 cm x 91 cm. Malowany jest techniką temperową, na desce lipowej grubości 3,5 cm. Farby kładzione są na podkład kredowy. Obraz jest namalowany w stylu renesansowym. Jest swobodną kopią Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Brak np. charakterystycznych blizn na twarzy Maryi; inny jest też koloryt obrazu. Obraz Matki Bożej Makowskiej należy do tzw. typu Hodegetrii, tzn. Maryi Panny - Matki Boga, Orędowniczki u Syna, wstawiającej się za ludzkością, oraz Przewodniczki do Chrystusa. Wg przyjętego dla tego typu ikonograficznego, Maryja przedstawiona jest frontalnie, z prawą ręką złożoną na piersi i z Dzieciątkiem Jezus na lewej ręce. Jezus, zwrócony ku Matce, prawą raczkę unosi w geście błogosławieństwa, w lewej zaś trzyma książkę. Obraz utrzymany jest w nastroju statyki, spokoju i powagi. Przykuwa oko patrzącego niezwykłą subtelnością rysunku i barw oraz ogólną harmonią kompozycji. Gama kolorystyczna obrazu obejmuje liczne odcienie ugru, sieny palonej, karminu, ciemnego błękitu i zieleni. Barwy te przełamywane są szarością. Liczne złocenia nadają całemu wizerunkowi blasku i ożywiają go.
Autor obrazu nie jest znany, jednak wysokie walory artystyczne obrazu wskazują, że był z pewnością artystą nieprzeciętnym.
Cudowny wizerunek przedstawia Matkę Bożą w półpostaci z Dzieciątkiem na lewej ręce, z prawą ręką złożoną na piersi. Głowa Maryi jest lekko pochylona w stronę Dzieciątka. Bogurodzica ubrana jest w karminową sukienkę i granatowy płaszcz, podbity ciemnozieloną podszewką. Brzeg płaszcza lamowany jest szeroką złotą taśmą, precyzyjnie zdobiony motywem wielokrotnego zygzaku. Płaszcz zarzucony na głowę, okrywa czoło i miękko spływa wokół twarzy Maryi. Lamowany brzeg płaszcza układa się w miękkie linie faliste i tworzy niezwykle subtelną, pełną wdzięku oprawę dla twarzy Madonny. Oprawy tej dopełnia złote wykończenie sukni wokół szyi oraz kunsztowna broszka w formie kwiatu o czterech płatkach z rubinem w środku. Ta piękna broszka zbiera fałdy płaszcza okrywającego ramiona, powodując miękkie układanie się draperii. W rozchyleniu złotych brzegów płaszcza ukazuje się fragment sukni przepasanej złotym paskiem. Pasek zdobiony jest motywami prostokątów. Poły płaszcza, przerzucone przez zgięte w łokciu ręce opadają swobodnie. Spod spływających przez prawą rękę fałdów wysuwa się fragment wąskiego rękawa sukni, ze złotym lamowaniem wokół nadgarstka. Na prawym ramieniu Maryi widnieje dwunastoramienna, złota gwiazda z monogramem imienia Jezus, wpisanym w jej środek.
Twarz Maryi zarysowana jest regularnym owalem. Wąski prosty nos rzuca delikatny cień na lewą część twarzy. Szczególnie miękko modelowane są pełne, różowe wargi Bogurodzicy, których kąciki uniesione są w ledwo spostrzegalnym uśmiechu. Spod uniesionych brwi spływa łagodne spojrzenie Maryi. Jej szeroko otwarte, piwne oczy wpatrzone są przenikliwie w dal w niezwykłym zamyśleniu i zadumie. Zdaje się patrzeć i na wszystkich i na każdego z osobna. Policzki Maryi delikatnie zaróżowione, nadają Jej niezwykłej świeżości i młodzieńczego wdzieku.
Dzieciątko ma lekko uniesioną ku górze główkę. Trzema palcami prawej rączką błogosławi. Lewą rączkę opiera na czerwonej, zdobionej złotem książce, spoczywającej na Jego kolanach. Nóżki Dzieciątka są bose. Sukienka Dzieciątka ozdobiona jest motywami kwiatów i liści. Wokół szyi, rękawów oraz dolny brzeg sukienki jest zdobiony złotą lamówką.
Głowa Jezusa i głowa Maryi otoczone są złotymi aureolami, w obrębie których umieszczone są zwężające się ku końcowi promienie.
Na głowach Maryi i Dzieciątka widnieją korony. Zamknięta korona Maryi na kształt mitry książęcej, podbitej szkarłatem. Natomiast otwarta korona Dzieciątka jest zakończona motywami lilii.
Całość kompozycji dopełniają sylwetki dwóch aniołów, umieszczone w górnych narożnikach obrazu. Aniołowie jedną ręką podtrzymują karminową zdobioną złotymi frędzlami draperię, rozchyloną symetrycznie na boki, a drugą ręką podtrzymują koronę na głowie Maryi. Aniołowie ubrani są w suknie koloru jasnego brązu, lamowane złotymi taśmami z prostokątnymi wycięciami wokół szyi. Suknie Aniołów przewiązane są złotymi paskami.
Tło obrazu jest srebrne, z niebieskimi ornamentami w kształcie rombów. W polu każdego rombu znajduje się motyw kwiatu z czterema płatkami.

Obraz był czterokrotnie konserwowany. W 1924 r. zdjęto drewnianą sukienkę, pod którą obraz był bardzo zniszczony od gwoździ, którymi sukienkę przybijano do obrazu. Zniszczenia usunął malarz z Makowa - uczeń Jana Matejki - Józef Stopa. Druga konserwacja obrazu była przeprowadzona w 1950 r. przez p. J. Rutkowskiego z Krakowa. Trzecia gruntowna konserwacja obrazu połączona z badaniem technologicznym obrazu była przeprowadzona w 1969 r. przez zespół konserwatorski pod kierunkiem p. Danuty Budzidło-Skowron. Konserwację podobrazia wykonał stolarz M. Pajdak. Ostatnią konserwację obrazu przeprowadzono na początku 2009 r. w krakowskiej pracowni konserwatorskiej.

Obraz znajduje się w ołtarzu głownym Sanktuarium Matki Bożej Makowskiej w Makowie Podhalańskim. Posiada niezwykle bogatą oprawę plastyczną, w której dużą rolę odgrywa dyskretne oświetlenie. Obraz zasłaniany jest obrazem Św. Anny, namalowanym na blasze poncernej, zamykającej szafę ogniotrwałą,w której obraz jest przechowywany.

---

Tło muzyczne: pieśń "Nasza Pani Makowska" w wykonaniu scholi parafialnej MAKI

::